و خال فرزندان شيخ روزبهان است ، حالى رفيع و شأنى عظيم داشت ، و چون شيخ روزبهان به پايان عمر مريض گشت ، وى با شيخ ابو الحسن كردويه بر وى داخل شدند . روزبهان روى بديشان كرد و گفت : « بياييد تا از قيد اين حيات فانى جسمانى بدر آييم و به زندگانى ابدى روحانى باقى گرديم . » ايشان پذيرفتند . شيخ گفت : « من مقدّم مىشوم و تو اى على ! پس از يك ماه ، و تو اى ابا الحسن پس از پانزده روز « 1 » از گذشتن من . » پس وعده بدادند ، و روز ديگر شيخ درگذشت ، و دو تن ديگر بهنگام موعود درگذشتند . وفات على سراج در نيمهء صفر همان سال اتفاق افتاد . » 13 : شيخ ابو بكر بن طاهر حافظ . وى مصاحب « 2 » و از اصحاب « 3 » شيخ روزبهان بقلى بود « 4 » . از او روايت شده كه گفت : هر سحر به‌نوبت با شيخ ( روزبهان ) قرآن مىخواندم ، يك عشر وى و يك عشر من ، چون وى فوت شد دنيا بر من تنگ گرديد ، آخر شب برخاستم و نماز گزاردم ، پس بر سر تربت شيخ نشستم و بنياد قرآن خواندن كردم و گريه بر من افتاد كه از وى تنها مانده بودم ، چون عشر تمام كردم آواز شيخ شنيدم كه از قبر مىآمد ، و عشر ديگر مىخواند ، تا آن زمان كه اصحاب جمع شدند

--> ( 1 ) - در هزار مزار : پنج ماه . ( 2 ) - شد الازار ص 24 . ( 3 ) - نفحات الانس چاپ ليس ص 289 . ( 4 ) - با فحص بليغ ذكرى ازين ابو بكر بن طاهر الحافظ در هيچ مأخذ ديگرى نيافتم جز در نفحات الانس جامى در شرح احوال شيخ روزبهان بقلى ص 289 - 290 كه عين حكايت متن حاضر ( شد الازار ) را آنجا نقل كرده و گفته كه شيخ ابو بكر بن طاهر حافظ از اصحاب شيخ روزبهان مذكور بوده است ( قزوينى . شد الازار ص 24 ح 1 ) .